ما افراد سیاسی این داستان رو بدون هویت یافتیم. مهم بود با آن همه فضای رعب آوری که دم پهلوی دوم گرم اجازه چاپ اثر رو میده ما فاکتور های استبداد و دیکتاتوری رو می شناختیم در هر برهه ای و هر قومیتی دیکتاتوری نمودهای متفاوتی داره که باید در این اثر این نمود ها پرداخته می شد که نشد. شخصیت ها مسطح هستند لایه لایه نیستند ماکان رو دوست می داشتیم بیشتر می شناختیم نه تنها از توصیف که بیان موقعیت های مواجهه با زن….و اما زن داستان به شدت سطحی و بی رنگ بدون شکل تصور میشه زنی معلق بین سنت و مدرنیته ….

دقیقا باهاتون موافقم اتفاقا داستان از جایی که صحبت های فرنگیس شروع میشه جالب قبلش صحبت های میشه گفت تکراری
دست و پنجه نرم کردن با احساسات رو میتونیم از صحبت های فرنگیس بفهمیم که به شدت قشنگ و قابل لمس بیان شده بودن البته برا کسایی که یجوری توی زندگیشون جای فرنگیسن قابل درک تر از جمله خودم

شاید به خاطر حسن نیت آقای ناظم هست که تابلو باارزش چشمهایش را براش آورد،فرنگیس هم بهش اعتماد کرد

درسته منم همینو میخواستم بگم که معمولا داستانهایی که مردان مینویسند توصیف درستی از زن نداره و مشخص هست که یک مرد نوشته که روحیات زن رو نمیشناسه اما علوی توصیف درستی از احوالات و روحیات درونی یک زن داره و به درستی زنان رو میشناسه